Als we de haven westwaarts verlaten, passeren we Fatares, een lang strand van grind en zand op een paar kilometer van het centrum, de batterijen van La Parajola en El Portús. Ertegenover ligt Isla de las Palomas, een eilandje voor zeevogels. Daarachter rijst Cabo Tiñoso op, genoemd naar de bomen die de hellingen vanaf zee donker kleuren. Bovenop waken nog altijd de enorme kanonnen van de batterij van Castillitos.
Van Isla Plana tot Cala Mojarra, en binnen 500 meter rond Isla de las Palomas, is de zee zeereservaat. Tussen de inhammen van de kaap verschuilt zich La Salitrona, een piepklein baaitje met goudkleurig zand dat je bereikt na een zware wandeling of door ervoor te ankeren, zoals wij doen. Naar het oosten, voorbij Escombreras, is El Gorguel een baai van rots en helder water op weg naar Portmán.
Ten westen van de kaap, bij La Azohía, ligt Cala Cerrada: ronde kiezels, turquoise water en zeegrasvelden, met Cala Abierta ernaast. Het gesteente is hier niet vulkanisch maar kalksteen, geplooid toen de Afrikaanse en de Euraziatische plaat botsten en het Betisch gebergte opstuwden uit sediment van de oude Tethysoceaan; daarom zit de kaap vol grotten en roodachtige kliffen. De vulkanen liggen aan de andere kant: zo’n zeven miljoen jaar geleden lieten uitbarstingen de eilanden van de Mar Menor, Isla Grosa, El Carmolí en de Cabezo Beaza achter, en de jongste basalten van het Campo de Cartagena zijn zo’n 2,6 miljoen jaar oud. Uit dezelfde vulkanische gordel, van Cabo de Gata tot Cartagena, kwamen de ertsen van de mijnbouwsierra van La Unión.
Foto: Werner Wilmes · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons
«Geen strandtentjes, geen parasols: deze kust laat zich alleen echt zien vanaf het water.»
- Zeereservaat Cabo Tiñoso
- Isla de las Palomas, vogelreservaat
- Baaien alleen te voet of per boot
Vaar hierheen: Boot met schipper huren in Cartagena


